လူတိုင်းမှာ ဝါသနာဆိုတာ ငယ်စဥ်ကလေးဘဝကတည်းက ရှိကြပါတယ်။ မိန်းကလေးတွေမှာဆို အဝတ်အစားချုပ်လုပ်တာ ဝါသနာပါတာ၊ ဟင်းချက်တာဝါသနာပါတာ နဲ့ ယောက်ျားလေးတွေမှာဆိုရင်လည်း ဘောလုံးကန်တာ ဝါသနာပါကြတာမျိုး နောက်ပြီး Video Game တွေ ဆော့ရတာမျိုးတွေပေါ။ 

မြန်မာလူငယ်တွေကြားမှာ ဘေထုတ်ကို English လို Thrift, Vintage, Secondhand ရယ်လို့ ပြောင်းလဲခေါ်ဝေါ်လာကြပြီး အောက်ခြေလူတန်းစားသာမက လူလတ်တန်းစားတွေပါ ခုံမင်လာကြတာပါ။ 

နေ့ခင်းကြောင်တောင် လမ်းပေါ်မှာ လမ်းလျှောက်နေတုန်း ဖုန်းလုခံလိုက်ရတာ၊ ပိုက်ဆံအိတ်နဲ့ အိတ်ကို ဆွဲလုသွားတာတွေနဲ့ လည်ပင်းက ဆွဲကြိုးကို ဖြတ်ပြီး ဆိုင်ကယ်နဲ့ ထွက်ပြေးသွားတာမျိုးတွေက အခုနောက်ပိုင်း မြို့တွေပေါ်မှာဆက်တိုက်ဆိုသလိုဖြစ်ပွားနေပါတယ်။

တချို့က ကိုယ်ငယ်ငယ်တုန်းက ခေတ်ကို ပြန်လွမ်းနေကြတယ်။တချို့ကတော့ ကိုယ်တိုင်တောင် မကြုံဖူးတဲ့ခေတ်ကို လွမ်းနေကြတယ်။ ဒါဆိုရင်စဉ်စားစရာက လူတွေဟာ တကယ်ပဲ အတိတ်ကို ပြန်လိုချင်နေကြတာလား။ ဒါမှမဟုတ် လက်ရှိဘဝထဲမှာ တစ်ချိန်က ရင်းနှီးခဲ့တဲ့ ခံစားချက်တစ်ခုကို ပြန်ရှာနေကြတာလား။ ဒါမှမဟုတ် တခြားဘာဖြစ်နိုင်သေးလဲ။

ဘန်ကောက်ရဲ့ Vintage လှိုင်းအသစ်

Mall တွေကျသွားချိန်မှာ Flea Market တွေ ဘာကြောင့် အောင်မြင်နေလဲ